رشته ورزشي واليبال يكي از اصليترين و شايد بتوان گفت پرطرفدارترين رشته ورزشي استان گلستان است. از شهرستانهاي شرقي استان مانند گنبد، كلاله و مراوهتپه تا شهرهاي غربي مثل كردكوي و بندرگز علاقمندان بسياري به اين رشته وجود دارد. روستاههاي استان نيز هميشه بازيكنان بزرگي را در رشته واليبال به ليگهاي استاني و كشوري معرفي كرده است و شاكله اصلي واليبال استان را به نوعي واليباليستهاي روستايي تشكيل ميدهند. محمد حاج مشهد نيز جزو همين دسته از بازيكنان است كه ساکن روستا کلاجان قاجار ميباشد. وي طي ساليان اخير با حضور در تيمهاي قدرتمند و صاحب عنوان در واليبال كشور نشان داده است كه با كمي حمايت از وررزشكاران روستايي رسيدن به تيمهاي ملي شايد گوشهآي از شايستگيهاي اين ورزشكاران را نشان دهد.
با چه مربياني در اين سالها كار كردهايد؟
مرب دوران آموزش که خود را در عن حال مدون زحمات او مدانم کس نست جز آقا علنژاد که مرب ام در تم 15خرداد هم بوده و با مربان همچون آقا عل معتمد(پروفل ساوه)- آقا علجان زاده (آبگنه قزون) آقا فرهاد داخم (اتکا تهران)- اقا مصطف کارخانه(صنام تهران) آقا سلمان نژاد (ابومسلم خراسان- پس تهران- قند شروان) آقا فخار (ابومسلم خراسان)- آقا آباد (ماپس تهران)- آقا تاجر(قند شروان)- آقا کارگرپشه (آذر پام ارومه)- آقا مرحسن (سنگ آهن بافق)- آقا خلل آزمون (برق کرمان) به آقا عطا (کاله آمل)- ترفونوچ(آذر پام) نيز كار كردم و به عنوان شاگرد در خدمت آنها بودهام.
حمايت هيات استان را از تيمهاي واليبال چگونه ميبينيد؟
من هر ايرادي از فعاليتةاي هيات بگيريم باز هم زمان به عقب باز نخواهد گشت.
روزگاري كه نياز به حمايت داشتم با بي مهري مواجه شدم. البته ناشكري نميكنم. شايد جايگاه فعليام را مديون همان سالهايي كه دور از گرگان بودم بدانم.
با توجه به دوري من در اين ساليان پس شايستگي و بي لياقتي هيچ هياتي را نميتوانم بگويم. ولي در سالهاي اخير اوضاع واليبال در گرگان بهتر شده و اين هم فكر ميكنم به خاطر حضور مديراني است كه خودشان را وقف ورزش ميدانند و هيچگاه از تلاش براي آموزش و تيم داري دست نميكشند و وقت گذاشتن براي واليبال را در كمال شايستگي و احترام با ارگانهايي نظير شهرداري و مخابرات و... جزء سرمايه اصلي ورزش قرار داده اند.
افرادي كه از شما حمايت كردند؟
واليبال و ورزش را مديون حمايتهاي خانواده خصوصاً مرحوم پدرم ميدانم. در عين اينكه جا دارد از احمد حاجي مشهدي هم به عنوان پيشكسوت و مرد خستگي ناپذير ورزش گرگان نام ببرم.
برنامه شما براي آينده چيست؟
با توجه به شناختي كه از خود دارم امسال هم قطعاً بازي خواهم كرد.
چرا واليبال؟
ورزش اول روستاي ما واليبال است. تعجب داشت اگر ورزشي به جز آن را انتخاب ميكردم. جا دارد از همين جا از اهالي روستا هم كه در پرورش و حمايت من نقش داشتهاند تشكر كنم.
شيرين ترين خاطره:
ورزش هميشه شيرين است ولي شيرينتر از آن اينكه خانواده ام(خانم و بچه هايم) هميشه در طي اين ساليان همرا من بودند و از هيچ كمكي در قبال آرامش من، چه در شكست و چه در پيروزي، چه در غم و چه در شادي دريغ نكردند.
تلخ ترين:
در فصل ورزشي كه گذشت به ناگاه قبل از بازيهاي پلي آف(پاياني) در تيم گاز خراسان شمالي، مربي جوان تيمهاي تابعي كه همبازي ساليان قبل من هم بود با پيامكي ناقابل مرا دعوت به استراحت در اين بازي كرد كه من آن اتفاق را به عنوان تلخ ترين روز ورشي خود ميدانم.
بزرگترين آرزو:
روزي گرگان يك تيم واليبال مطرح در كشور داشته باشد و اين هم با نگاه و حمايت مسئولين عملي خواهد شد.
الگوي ورزشي شما چه كسي بود؟
الگوي ورزشي خاصي نداشتم ولي سخت كوشي و تلاش را از پدرم به ارث بردم.
سعي كردم خودم را خستگي ناپذير جلوه دهم تا با تلاش از مربيان باشگاهي استفاده لازم را ببرم. چون ورزش واليبال يك مهارت است و آن را ميتوان با تمرين هاي مختلف ياد گرفت و اجرا كرد پس نميتوان از يك مربي و يك تمرين خاص نام برد پس از همه ياد ميگيريم و آن را در بازي اجرا ميكنيم.
آيا پيشنهادي از تيمي داريد؟
تيم واليبال بيمه نوين گرگان. من بدنبال زنده كردن نام واليبال گرگان هستم. البته مطمئنم با حمايت مالي و فكري مدير شجاع و مديران موسسه بيمه نوين اين آرزو هم تبديل واقعيت ميشود.
چه توصيهاي به جوانان واليباليست داريد؟
نوجوانان و جوانان تا ميتوانند تمرين كنند و از حداقل امكانات و مربيان كه در سطح شهر در حل آموزش هستند استفاده كنند و از تلاش هرگز دست نكشند.
اين روزها چكار ميكنيد؟
با توجه به پايان فصل ورزشي در حال حاضر در روستاي كلاجان قاجار مشغول كار كشاورزي هستم. با توجه به اينكه در هيچ ارگاني شاغل نيستم شايد اين هم خود دليلي بر علاقه شديد من نسبت به واليبال باشد.
شايد عده اي بگويند در ازاي پول بازي ميكند ولي همان معدود نفرات حتماً از عمر ورزشي افراد هم اطلاع دارند پس عشق حرف اول را ميزند.
فصل قبل چطور بود؟
در تيم گاز خراسان شمالي بودم. در حالي كه استحقاق مقام بهتري را داشتيم ولي با توجه به مشكلالتي كه بوجود آمد به مقام پنجم بسنده كرديم. در اينجا جا دارد از زحمات آقاي مجيدپناه سرپرست محترم و ساير مسئولين و زحمت كشاني هچون مديران گاز خراسان شمالي و رئيس تربيت بدني شيروان و رئيس هيات واليبال شيروان تقدير و تشكر كنم.
سخن پاياني:
در پايان از مسئولين ميخواهم كه جايگاه ورزش در بين جوانان و كليه اقشار جامعه را بالاتر از درآمدهاي مالي و دغدغههايي از اين دست ببينند.
آيا بايد تفريح جوانان ما در كوه و جنگل و اوقات فراغتي كه بدست ميآورند كشيدن قليان باشد. چرا نميتوانيم فضايي را ايجاد كنيم تا اين تفريحات ناسالم از زندگي روزمره جوانان ما كنار گذاشته شوند.
من از همه مردم و مسئولين ميخواهم كه تمام تلاششان را به خرج دهند تا اين فضاي آلوده را از استانمان دور كنيم.